The Danish Poet

Απολαύστε. Εγώ το βρήκα εξαιρετικό.

Anjani Thomas

Και σαν να μη μου έφταναν οι σχεδόν πέντε μήνες κολλήματος με τον υπερλατρεμένο Leonard Cohen, να 'μαι τώρα με ένα καινούριο κόλλημα, όλο δικό μου.



Anjani Thomas, κυρίες και κύριοι!

Σύντομα και περιεκτικά, η Anjani έχει κάνει φωνητικά σε όλους σχεδόν τους δίσκους του Cohen, από το 1984 και μετά, και μέσω του Κοέν την έμαθα. Από το 2000 και μετά έχει κάνει τρεις σόλο δίσκους, ο τελευταίος από τους οποίους είναι το Blue Alert, για το οποίο τους στίχους έγραψε ο Cohen, ενώ η ίδια έγραψε τη μουσική.
Επίσης ξέρω ότι είναι από τη Χαβάη (εξ ου και το μάλλον περίεργο όνομα), ότι σε κανα μήνα κλείνει τα 50 και ότι είναι η τελευταία από τις γυναίκες που έχουν περάσει από την λίγο πιο ιδιωτική ζωή του Κοέν (τελευταία=πιο πρόσφατη).

Κομμάτια από to Blue Alert μπορείτε να ακούσετε από το podcast πάνω δεξιά στο μπλογκ, τώρα που γράφω ανεβαίνει το δεύτερο, συνολικά θα βάλω πέντε (δεν έχω κι άλλα) :P.
Ιδού τα βίντεο από δύο από τα κομμάτια
Thanks for the dance
The Mist
(αχ, είναι θεά..*love eyes*)






Και να και οι στίχοι.. (του Cohen, για να μην ξεχνιόμαστε!)

The Mist

As the mist leaves no scar
On the dark green hill
So my body leaves no scar
On you, nor ever will

When wind and hawk encounter
What remains to keep?

So you and I encounter
Then turn then fall to sleep

As many nights endure
Without a moon or star
So will we endure
When one is gone and far


The Golden Gate

Looking back, to San Francisco
Wearing my blue Chinese dress
A yellow jacket with padded shoulders
Smoking Sobranie cigarettes

Four o’clock and the fog comes in
We all remember the sea
For several seconds our sins are forgiven
Mine against you, yours against me

Don’t wait for me and don’t be sorry
Forget all the letters we wrote
Leave to the foghorns our lonesome story
Let them sustain the heavy note

We order another margarita
Sipping it slow by the window
Nobody needs an Indian teacher
All they need is San Francisco

For we are driving most carefully home
Down roads that are floating and veiled
The Golden Gate,
It’s still gold,
It’s still great
Nobody’s drunk
Nothing has failed


Blue Alert

There’s perfume burning in the air
Bits of beauty everywhere
Shrapnel flying; soldier hit the dirt
She comes so close. You feel her then
She tells you No and No again
Your lip is cut on the edge of her pleated skirt
Blue Alert

Visions of her drawing near
Arise, abide, and disappear
You try to slow it down; it doesn’t work
It’s just another night I guess
All tangled up in nakedness
You even touch yourself
You’re such a flirt
Blue Alert

You know how nights like this begin
The kind of knot your heart gets in
Any way you turn is going to hurt
There’s perfume burning in the air
Bits of beauty everywhere
Shrapnel flying; soldier hit the dirt
Blue Alert. Blue Alert

She breaks the rules so you can see
She’s wilder than you’ll ever be
You talk religion but she won’t convert
Her body’s twenty stories high
You try to look away, you try
But all you want to do is get there first
Blue Alert


Innermost Door

Nowhere to go
Nothing to say
You won’t hear my voice
Till it’s far, far away
I’m too tired now
To fight anymore
We’re saying goodbye
At the innermost door

When I am alone
You’ll come back to me
It’s happened before
It’s called memory

I must go back
To where we began
When I was a woman
And you were a man
If you come with me
I’ll never begin
We made us a home
But the roof’s fallen in

When I am alone
You’ll come back to me
It’s happened before
It’s called memory

I’m not even sure
If I know where to start
But starting is second
First we must part
I’m too tired now
To fight anymore
We’re saying goodbye
At the innermost door


Thanks for the dance

Thanks for the dance
I’m sorry you’re tired
The evening has hardly begun
Thanks for the dance
Try to look inspired
One two three, one two three one

There’s a rose in my hair
My shoulders are bare
I’ve been wearing this costume
Forever
Turn up the music
Pour out the wine
Stop at the surface
The surface is fine
We don’t need to go any deeper

Thanks for the dance
I hear that we’re married
One two three, one two three one
Thanks for the dance
And the baby I carried
It was almost a daughter or a son

And there’s nothing to do
But to wonder if you
Are as hopeless as me
And as decent

We’re joined in the spirit
Joined at the hip
Joined in the panic
Wondering if
We’ve come to some sort
Of agreement

It was fine it was fast
I was first I was last
In line at the
Temple of Pleasure
But the green was so green
And the blue was so blue
I was so I
And you were so you
The crisis was light
As a feather

Thanks for the dance
It’s been hell, it’s been swell
It’s been fun
Thanks for all the dances
One two three, one two three one

Θάνατος.

Σπάνια σκέφτομαι το θάνατο. Ακόμα πιο σπάνια σκέφτομαι τον θάνατο των άλλων. Δεν είναι ότι φοβάμαι, ή ότι με στεναχωρεί, απλώς δεν τυχαίνει. Τώρα ξαφνικά είμαι υποχρεωμένη. Παρόλο που ο θάνατος έπληξε κάποιον που έχω καιρό να δω, περίπου ένα χρόνο, παρόλο που αυτός ποτέ δεν ήταν τόσο σημαντικός για μένα και παρόλο που δεν τον ήξερα και τόσο καλά, ο θάνατός του με θορύβησε.

Τον χτύπησε αυτοκίνητο. Χτες, απ' ό,τι έμαθα. Γυρνούσε, λέει, από την παραλία, το απόγευμα. Πήγε να περάσει με κόκκινο μια λεωφόρο και δεν έφτασε ζωντανός μέχρι το απέναντι πεζοδρόμιο. Τόσο απλά, τόσο εύκολα.

Και τώρα φοβάμαι. Γιατί ήταν στην ηλικία μου, γιατί γεννηθήκαμε την ίδια μέρα κι ενώ εγώ την Τετάρτη θα κλείσω τα 14, αυτός δεν πρόλαβε. Γιατί δεν είχε λιγότερο μυαλό από τους άλλους φίλους μου, αυτή η στενοχώρια της αδικίας που με γεμίζει τώρα θα μπορούσε να είναι βαθιά οδύνη για ένα άτομο ακόμα πιο σημαντικό. Και παρόλο που δε θέλω να το σκέφτομαι, δεν μπορώ να μην.

Κι οι δικοί του φίλοι δεν την νιώθουν αυτήν την οδύνη που τρέμω? Κι η οικογένεια του? Η μάνα που τον μεγάλωνε? Πώς είναι να 'χεις μπροστά σου το παιδί σου κοιμισμένο και να ξέρεις ότι δεν θα ξυπνήσει, όσο κι αν το σκουντάς, όσο κι αν περιμένεις από πάνω του? Πώς είναι?

Πρέπει να μιλήσω σε όλους. Το τηλέφωνο είναι κομμένο και δεν έχω κάρτα, μα πρέπει να τηλεφωνήσω στη Μιράντα. Να της πω να προσέχει. Να κάνω σαν υστερική και να την εκνευρίσω, μα να της πω να προσέχει, να έχει δεκατέσσερα τα μάτια της. Κι εκείνη να το πει στους γονείς της και στ' αδέλφια της, να προσέχουν. Πρέπει να προστατευτούν όλοι. Πρέπει να το πω στη Δέσποινα, αν και αυτή πάντα προσέχει, πρέπει να της το πω. Να το πει στον αδελφό της, να το πουν στη μητέρα τους, να το πει στους αδελφούς της. Να το πω στη μάνα, να το πει στον πατέρα, να το πω στον αδελφό μου, την αρραβωνιαστικιά του, την αδελφή μου. Και να προσέχουν όταν οδηγούν, είναι τόσο εύκολο να χαραμίσεις μια ζωή αν δεν είσαι πολύ προσεκτικός.
Κι ας έρθει κάποιος να το πει και σε μένα. Πρέπει να προσέξω κι εγώ.

Αλκάλια και το Τραγούδι των Στοιχείων!

Δύο video βαθιά μέσα από την καρδιά μου!!!

Το πρώτο δεν μπορεί να γίνει embbed, όπως θα ήθελα, αλλά μην σας αποθαρρύνει, ανοίξτε το σε άλλη καρτέλα ή παράθυρο, whatever και δείτε το. Είναι ΦΟΒΕΡΟ!

http://www.youtube.com/watch?v=QSZ-3wScePM

Αντιδράσεις των Αλκαλίων με το νερό!

Τα Αλκαλιμέταλλα σχηματίζουν την «Ομάδα Ι» ή «1η Ομάδα» του Περιοδικού πίνακα. Ονομάσθηκαν έτσι (εκ της αραβικής λέξης Αλ Κάλι) γιατί αντιδρούν με το νερό και σχηματίζουν υδροξείδια. Καθένα τους έχει από ένα ηλεκτρόνιο στον εξωτερικό φλοιό, γεγονός που τα κάνει εξαιρετικά δραστικά όπως π.χ. αντιδρούν ακόμη και εκρηκτικά με το νερό και τα οξέα. Για το λόγο αυτό τα περισσότερα φυλάσσονται συνήθως σε ειδικά σφραγισμένα μεταλλικά δοχεία ή σε πετρέλαιο, όπου δεν μπορεί να τα φτάσει η υγρασία του αέρα.

Στο συγκεκριμένο video βλέπουμε τα πέντε από τα έξι αλκάλια και τις αντιδράσεις τους με το νερό. Κατά αυξανόμενο ατομικό αριθμό είναι: Λίθιο (Li), Νάτριο (Na), Κάλιο (K), Ρουβίδιο (Rb), Καίσιο (Cs).
Το έκτο αλκάλιο, το Φράγκιο (Fr), παράγει υπερβολικά μεγάλη ραδιενέργεια στην αντίδρασή του με το νερό, ώστε δεν θα το βρείτε πουθενά μαγνητοσκοπημένο. :P

Το Καίσιο δεν είναι καταπληκτικό? Φονικό όπλο νούμερο δέκα!
Πώς Να Σκοτώσεις Τον Καθηγητή Γεωγραφίας Σου Ενώ Κολυμπάει Σε Μια Πισίνα. Το Μόνο Που Χρειάζεσαι Είναι Μερικά Λίτρα Καίσιο. :D


Τέλοσπάντων, ας περάσουμε στο δεύτερο βίντεο, που είναι πιο γιούχου.

Το 1959 ο Tom Lehrer δημιούργησε το παρακάτω τραγουδάκι στο οποίο απαριθμεί τα χημικά στοιχεία που είχαν ανακαλυφθεί ως τότε.
Παραλείποντας λοιπόν το λωρένσιο, το ραδερφόρδιο, το ντούμπνιο, το σημπόργκιο, το μπόριο, το χάσσιο, το μαϊτνέριο, το νταρμαστάντιο και το ρεντγκένιο, ιδού!



(Ελπιζω να εμφανίζεται! Εναλλακτικά, βουαλά: http://www.youtube.com/watch?v=GFIvXVMbII0 )

There's antimony, arsenic, aluminum, selenium,
And hydrogen and oxygen and nitrogen and rhenium,
And nickel, neodymium, neptunium, germanium,
And iron, americium, ruthenium, uranium,
Europium, zirconium, lutetium, vanadium,
And lanthanum and osmium and astatine and radium,
And gold and protactinium and indium and gallium, (gasp)
And iodine and thorium and thulium and thallium.

There's yttrium, ytterbium, actinium, rubidium,
And boron, gadolinium, niobium, iridium,
And strontium and silicon and silver and samarium,
And bismuth, bromine, lithium, beryllium, and barium.

There's holmium and helium and hafnium and erbium,
And phosphorus and francium and fluorine and terbium,
And manganese and mercury, molybdenum, magnesium,
Dysprosium and scandium and cerium and cesium.
And lead, praseodymium and platinum, plutonium,
Palladium, promethium, potassium, polonium,
And tantalum, technetium, titanium, tellurium, (gasp)
And cadmium and calcium and chromium and curium.

There's sulfur, californium and fermium, berkelium,
And also mendelevium, einsteinium, nobelium,
And argon, krypton, neon, radon, xenon, zinc and rhodium,
And chlorine, carbon, cobalt, copper, tungsten, tin and sodium.

These are the only ones of which the news has come to Hahvard,
And there may be many others but they haven't been discahvered.


Φιλιά!

Leonard Cohen - Ballad of the Absent Mare

Say a prayer for the cowboy
His mare's run away
And he'll walk til he finds her
His darling, his stray

but the river's in flood
and the roads are awash
and the bridges break up
in the panic of loss.

And there's nothing to follow
There's nowhere to go
She's gone like the summer
gone like the snow

And the crickets are breaking
his heart with their song
as the day caves in
and the night is all wrong


(Για τους υπόλοιιπους στίχους δείτε εδώ).


Μέρες Χωρίς Αυτήν: Τριάντα Πέντε
Καταρρεύσεις: Πέντε
Επίπεδο Υπομονής: Χαμηλό

Το ξέρω ότι ακούγομαι υπερβολική, αλλά ήρθε σήμερα ο διευθυντής να μας δώσει την ύλη σε Φυσική και Χημεία, γαμώτο. Θα είναι εδώ, είπε, την περίοδο των εξετάσεων, αν μη τι άλλο. Αν έχω κουράγια, ίσως ζητήσω το τηλέφωνό της or something. Whatever...=\

Εσείς καλά?
Άνοιξε ο καιρός και έχω όρεξη για έξοδο, αλλά άντε να βρεις σωστή παρέα: α) άνω των δύο ατόμων, β) να μην περιμένουν σώνει και ντε να μιλήσεις, αλλά να μπορείς να έχεις τη σιωπή σου χωρίς να συνοδεύεται από μοναξιά, γ) να μην προσπαθήσουν να σε παρηγορήσουν με μλκίες και δ) να σ' αγαπάνε αρκετά βαθιά ώστε να είναι εκεί επειδή τους θες, όχι επειδή δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν.
Σκατά.

...

Χυμό ήπια,
ξινόμηλα έφαγα,
μέλι έφαγα,
ασκήσεις Χημείας έλυσα,
τη Μιράντα την είδα,
ο αδελφός μου ηρέμησε,
και πορτοκάλια έφαγα,
και νεράκι κρύο ήπια.
Πέρασε η αρρώστια επιτέλους.

Η Λία όμως, ακόμα λείπει. =(

Αυτή τη στιγμή θα ήθελα να έχω...

...ένα ποτήρι δροσερό και γευστικό χυμό, που δεν κάνει να πιω...
...ένα ζουμερό ξινόμηλο, που δεν έχω εύκαιρο...
...λίγο μέλι, που δεν ξέρω πώς μου ήρθε, γενικά δεν τρώω μέλι...
...τη Λία μου, που έχω να τη δω έντεκα μέρες και δεν θα τη δω για ακόμη δώδεκα...
...μερικές άλυτες ασκήσεις χημείας β' γυμνασίου, που να μην είναι σε ηλεκτρονική μορφή...
...τη Μιράντα, για παρηγοριά...
...τη Λία...
...τη Λία...
...μια βρεγμένη σανίδα για τον αδελφό μου, τον Άβελ...
...τη Λία...
...πορτοκάλι με ζάχαρη και καννέλα...
...τη Λία...
...νεράκι κρύο...
...τη Λία...
...ίαση -είμαι άρρωστη...
...τη Λία...